Munduk

Het ontbijt vanmorgen was met uitzicht op Bali. Met de veerpont zijn we in 45 minuten over gevaren naar Gilimanuk, Bali, met uitzicht op de Iljen vulkaan.

Onze laatste rit met onze goedlachse chauffeur maakt ons toch wel wat stil. Je bouwt toch een band op met ze na een aantal dagen reizen. We hebben hem een flinke fooi gegeven en elkaar geknuffeld. We zullen zijn errors en sorry, sorry,  sorry missen.

Voor we bij onze ecolodge aankomen rijden we door Munduk heen. Wat ziet alles er verzorgd uit in verhouding met Sumatra en zeker Java. Volgens zeggen denken de Balinezen dat ze niet bij Indonesië horen.

Morgen begint het 10-daagse feest voor de Hindoes, te weten Galungan. Dit is een van de belangrijkste religieuze feesten op het eiland, waarbij de overwinning van het goede (dharma) op het kwade (adharma) wordt gevierd en voorouders tijdelijk terugkeren naar de aarde. Je ziet overal prachtige penjor (lange, versierde bamboestokken) langs de wegen en bij de ingangen van huizen en tempels. Lokale families dragen traditionele kleding om samen te bidden in de tempels. We zijn benieuwd of we hier morgen nog iets van kunnen mee krijgen.

We komen aan bij onze ecologde en hebben een geweldig uitzicht op de bergen en rijstvelden. De traditionele bouw van de accomodatie is erg mooi met een badkamer beneden in de half-open lucht. De boven etage is de slaapkamer. Onder het huis is een houten vlonder waar de Balinezen vroeger siësta hielden. David Bowie en Iman zijn in 1992 bij de opening geweest en hangen nu met hun foto's als eregast bij het cafeetje. 

Ennuh, je gelooft t niet maar we zijn weer terug naar de 6 uur tijdsverschil 😅. Op ons terras hoorden we de hele tijd een geluid alsof er een machine aanliep. Bob raakte hier erg van geïrriteerd en ging op onderzoek uit. Het bleek een Cycladen-orkest🤣. Nu aan het genieten van de prachtige zonsondergang.