Yogyakarta

Wat een drukke dag vandaag met als hoogtepunten de fietstocht en het Ramayana ballet.

De fietstocht werd georganiseerd door Towilfiets. Bij aankomst was er al meteen een klik omdat er m.n. een blauwe kever bij de woning van Towil stond. De woning was verder ingericht met allerlei oude voorwerpen wat het geheel erg leuk maakte. De wc was buiten en je had allerlei mogelijkheden, op de stenen voetsteunen of op de wc-pot zitten die er ook niet wit meer uitzag. We zijn op wat oude omafietsen op pad gegaan door de kampoengs. Fantastisch om te zien hoe zelfvoorzienend de mensen zijn en hoe zij netjes met de natuur omgaan. We zien hoe alles groeit en bloeit en mogen zelf de rijst scheiden van het gewas middels een machine. Ook mochten we zelf Emping maken en weven achter het weefgetouw. De trein komt voorbij op de door Nederlandse gemaakte en onderhouden spoorrails. Ook de spoorbrug en de waterkanalen zijn door de Nederlanders aangelegd. Na de vermoeiende fietstocht in de hete zon kregen we een maaltijd aangeboden die vers was bereid door de vrouw van Towil. Als je ooit nog eens die kant opgaat....

We laten ons afzetten bij Fort Vredeburg. Een stukje Nederlandse historie opsnuiven dat tevens gaat over de onafhankelijkheidvan Indonesië. Via de Malioboro straat lopen we in een half uurtje terug naar ons hotel. Eerlijkheid gebied te zeggen dat de onafhankelijkheid de Indonesische mensen, zeker in Jogjakarta, volgens ons niet heeft gebracht wat het voor ogen had. Het is echt een zootje. Jammer van al die prachtige, mooie mensen die hierin moeten leven! Oversteken is zoiets als ogen dichtdoen een hand opsteken en gaan.....

's Avonds hebben we een buffet voorafgaand aan het Ramayana ballet. Een mooie voorstelling waar een mythisch verhaal werd gespeeld. Erg leuk om te zien. Door de regen en het onweer zijn we naar het hotel gebracht.